Is het nationaal-socialisme wel een vorm van populisme?

Volgens de Vlaamse socialisten is er, bij monde van Bruno Tobback , niets mis met de verwijzing door de Belgische koning naar “het populisme” met zelfs een verwijzing naar de opkomst van het nationaal-socialisme in de  jaren dertig. Dit ondanks dat sommige Belgische hoogleraren deze vergelijking scherp veroordelen. Bijvoorbeeld dat deze aanval op het (simplistische) populisme zelf “niet echt getuigt van veel nuance”. Maar is de verwijzing van het populisme naar het nationaal-socialisme sowieso niet idioot? Want was het nationaal-socialisme wel een vorm van populisme ?
Het woord populisme wordt gewoon voor alles gebruikt wat sommige politici niet zint. Zo ook door Guy Verhofstadt. De huidige fractievoorzitter van de Europese liberalen (o.a. VVD en D’66) kwam zelfs met een geheel eigen definitie “politici die niet vooruit willen lopen en geen eigen visie ontwikkelen”. Hij noemde als voorbeeld Sarkozy en Merkel. Want die gaven vlak achter elkaar een “populistische” verklaring, namelijk dat de multiculturele samenleving is mislukt.
Natuurlijk heeft populisme niets te maken met het niet zelf met ideeën komen. In dat geval had hij jubelend moeten reageren op het voorstel in de zelfde Buitenhof discussie van de SP-woordvoerder financiën de lonen in Nederland en Duitsland dermate te verhogen “zodat Griekenland beter kan concurreren”. Een idioot en, derhalve,  een heel eigen idee. Maar bij bepaalde groepen juist wel erg populair, en dus toch erg populistisch.
Wilders nam bij de besprekingen in het Catshuis zijn (elke politicus heeft in een democratie immers recht op zijn eigen standpunten) verantwoordelijkheid en liet het gedoogkabinet vallen. En zie, zijn tegenstanders, verwijten de “populist” een “wegloper” te zijn. Een wegloper die weg loopt voor politieke verantwoordelijkheid.
Populisme, het uit de weg gaan van impopulaire maatregelen en halfbakken politiek bedrijven, hoe kan dat dan iets te maken met het nationaal-socialisme. Terwijl de “anti-populistische” roeptoeters de PVV en NVA beschuldigen dat zij geen regeringsverantwoordelijkheid durven te nemen, wilden Mussolini en Hitler juist zo snel mogelijk aan de macht. Terwijl de gevestigde politici over elkaar struikelen met hun verschillende definities voor populisme is het nationaal-socialisme juist een duidelijke strak omlijnde ideologie.
Tot slot dan nog een opmerking wie juist wel streeft naar het nationaal-socialisme van de jaren dertig. Alleen zal je dat niet zo snel horen in een kersttoespraak. Aangezien het een “bevriende religie” betreft.